Toneel Heverlee

“Lucienne en de beenhouwer klinkt als een blij spel, maar er zit een mooi donker randje aan dit stuk. Vanaf de eerste lezing vond ik nét dat interessant.” Regisseur Jos Stroobants is niet aan zijn proefstuk toe, Lucienne en de beenhouwer is zijn 17de productie. “Lucienne is de veel jongere vrouw van een juwelier. Ze hebben samen een dochter, die verliefd is op de zoon van de beenhouwer, hun buur. Die is weduwnaar en heeft zelf een oogje op Lucienne …”

“Het stuk was een uitdaging, want ik waagde mij nooit eerder aan dit genre. De Franse schrijver Aymé wist heel goed hoe toneelstukken op te bouwen. De vele, volkse personages die het stuk kruiden, zijn uit het leven gegrepen. Het zijn er 15 of 16, dus onze acteurs nemen dubbelrollen op zich: ook een uitdaging !”

“Ik ben trouwens verwend: de casting is perfect. De hoofdactrice won vorig jaar het Fiere Margrietjuweel en ook de mannen zijn ervaren acteurs. Iedereen vond het, net als ik, een interessant stuk bij de eerste lezing. Erg fijn, want toneelspelen blijft groepswerk: de acteurs denken mee en dingen groeien op de scène. Wij zetten het stuk weg in Leuven, in 1958. In vier opeenvolgende dagen kom je in vier verschillende sferen terecht. Het decor zal spectaculair zijn, want enkele ingenieurs bezinnen zich over een heel speciale constructie op het (draai)podium. En dat resulteert in mooie scènes: het spelplezier spat er vanaf. Een tip: hou je hoofd er goed bij, want er zit een stevig tempo in het stuk!”